علم برای همه
وبلاگی در رابطه با مطالب علمی، آموزشی، کتاب، شعر و ... 
قالب وبلاگ
نويسندگان
پيوندهای روزانه

هوالباری

 


در جنگ جهانی اول (1916 میلادی) هنگامی‌که عده‌ای از سربازان انگلیسی در چند کیلومتری بیت‌المقدس مشغول سنگر گیری و حمله بودند، در دهکده کوچکی به نام «اونتره»‌یک لوح نقره‌ای پیدا کردند که حاشیه‌اش به جواهرات گران‌بها مرصع و در وسطش، خطوطی به حروف طلائی نگارش یافته بود.

و چون آن را نزد فرمانده خود «میجرای – این – گریندل» بردند، هر چه کوشید نتوانست از آن چیزی بفهمد، ولی دریافت که این نوشته به زبان اجنبی بسیار قدیمی است.

و بالاخره این لوح، به‌وسیله وی دست‌به‌دست گردید تا رسید به دست سرپرست ارتش بریتانیا «لیفتونانت»[1] و «گلدستون»[2] و ایشان هم آن را به دست باستان شناسان بریتانیا سپردند.

پس از پایان جنگ (1918 م) درباره لوح مذکور به تحقیق و بررسی پرداختند و کمیته‌ای تشکیل دادند که اساتید شناخت زبان‌های باستانی بریتانیا، امریکا، فرانسه، آلمان و سایر کشورهای اروپایی، جزء آن کمیته بودند.

پس از چند ماه بررسی و تحقیق در سوم ژانویه 1920 میلادی معلوم شد که این لوح مقدسی است به نام «لوح سلیمانی» و سخنانی از حضرت سلیمان علیه‌السلام را در بردارد که به الفاظ عبرانی قدیم، نگارش یافته است و ما اکنون خودِ الفاظِ لوح را با ترجمه‌اش در اینجا می‌آوریم:

 

(البته این عکسی که من تونستم پیدا کنم جمله اولش حذف‌شده)


و اینک ترجمه لوح سلیمانی:

                      الله

           احمد                  ایلی

                    باهتول

         حاسن               حاسین

یاه احمد! مقذا = ای احمد! به فریادم رس

یاه ایلی! انصطاه = یا علی! مرا مدد فرمای

یاه باهتول! کاشئی = ای بتول! نظر مرحمت فرمای

یاه حاسن! اضو مظع = ای حسن! کرم فرمای

یاه حاسین! بارفو = یا حسین! خوشی بخش

امو سلیمان صوه عئخب زالهلاد اقتا = این سلیمان اکنون به این پنج بزرگوار استغاثه می‌کند

بذت الله کم ایلی = ولی قدرت الله است.

×××

اعضای کمیته چون بر مضمون نوشته لوح مقدس، اطلاع یافتند هر یک با دیده تعجب، به دیگری نگریستند و انگشت حیرت، به دندان گزیدند و پس از تبادل‌نظر، قرار بر این شد که لوح در موزه سلطنتی بریتانیا گذاشته شود.

اما چون این خبر به اسقف اعظم انگا (LORD BISHOP) رسید، یک فرمان محرمانه‌ای به کمیته نوشت که خلاصه‌اش این است:

«اگر این لوح در موزه گذاشته شود و در دیدگاه مردم، قرار گیرد، اساس مسیحیت، متزلزل خواهد شد و سرانجام، خود مسیحیان، جنازه مسیحیت را بر دوش، بلند نموده در قبر فراموشی، دفن خواهند کرد. لذا بهتر آن است که لوح مذکور، در راز خانه کلیسای انگلستان گذارده شود و جز اسقف و اهل سر، کسی آن را نبیند.

برای کسب اطلاع بیشتر دراین‌باره، مراجعه شود به کتاب (Wonderful Stories of Islam) چاپ لندن صفحه 249.

کسانی که این لوح را دیدند و بینشی داشتند، گرایشی عجیب به اسلام، پیدا کردند و همان وقت، بین دو نفر از دانشمندان به نام «ولیم» و «تامس» پیرامون لوح گفتگوهایی شد که به اسلام آوردن هر دو انجامید. سپس ولیم، کرم حسین؛ و تامس، فضل حسین نامیده شد.

برای اطلاع بیشتر در این زمینه، مراجعه شود به مجله الاسلام – دهلی فوریه 1927 م و مسلم کرانیکل – لندن – 30 دسامبر 1926 میلادی.

 


[1] Liftonant.D.

[2] Glad Stone.

(برگرفته از کتاب «علی علیه‌السلام و پیامبران»، نوشته «حکیم سیالکوتی»، ترجمه «سید محمد مختاری»، انتشارات «دارالثقافه» تهران، چاپ شانزدهم 1393، صفحات 21 الی 26)

 


این هم عکس هایی که تونستم از اینترنت درباره این موضوع پیدا کنم

 

[ ۱۸ تیر ۱۳٩٤ ] [ ۸:۱٤ ‎ق.ظ ] [ امین پازوکی ] [ نظرات () ]

 

لطفاً به ادامه مطلب مراجعه نمایید


ادامه مطلب
[ ۱٦ تیر ۱۳٩٤ ] [ ۱۱:۱٦ ‎ق.ظ ] [ امین پازوکی ] [ نظرات () ]

آیا حق امیر المومنین (علیه السلام) از صفحات تاریخ و نیز شناخت منزلتش بیش از این نیست؟

به گزارش «شیعه نیوز»، بیشتر از 10 سال است که کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد در نیویورک، با استناد به اسنادی 160 صفحه ای به زبان انگلیسی، اعلام کرده امیر المومنین (علیه السلام) عادل ترین حاکم تاریخ بشر است.

سازمان ملل متحد در سال 2002 نامه امیر المومنین (علیه السلام) به مالک اشتر را به عنوان معتبرترین سند عدالت گستر در تاریخ بشر به ثبت رسانده است، نامه ای که تعجب و شگفتی کارشناسان حقوق بشر این سازمان را برانگیخت و باعث اقرار آنها به مقام والای امیرالمومنین (علیه السلام) شد.

نویسنده شیعی مذهب"ولاء الصفار"در مقاله ای ضمن پرداختن به بخش های کوتاهی از شخصیت امیر المومنین (علیه السلام) در نوشته ی خود به نحوی بر جریان شناخت ناکافی از این شخصیت بلند مرتبه تاریخ در جامعه امروز و به عنوان مثال کشور عراق اعتراض می کند.

در این مقاله آمده است: اکنون سالها از رای گیری سازمان ملل پیرامون این خطاب امام علی علیه السلام به مالک می گذرد آنجا که می فرماید: ای مالک مردم بر دو دسته اند،دسته ای برادر دینی تو هستند و دسته ای دیگر در آفرینش با تو همانند، سخنی که با قاطعیت تصویب شد و به عنوان یکی از مراجع قانون گذاری شناخته شد.

وی می افزاید: مدت زیادی نمی گذرد که از استادی که به تازگی به چین سفر کرده بود شنیدم من در چین میهمان شخصی شدم که یک سازمان اجتماعی در آنجا داشت، روزی در حال گذشتن از خیابانی در این کشور بودیم به ساختمانی بلند و با عظمت و نوشته آن اشاره کرد، از وی پرسیدم این نوشته به زبان چینی چیست؟ وی گفت این نوشته از یک شخصیت عربی است که مردم اینجا آن را به عنوان شعاری در زندگی شان برگزیده اند و به کار گرفته اند، از او پرسیدم نام این مرد چیست؟ گفت او به علی بن ابی طالب معروف است و جمله نوشته شده این است: اگر فقر به شکل انسانی بر من مجسم می شد او را به قتل می رساندم.

اگر یکی از ما کتابخانه کنگره آمریکا در واشنگتن را جستجو کنیم با کتاب میشل هاملتون با عنوان LOS HISTORY روبرو خواهیم شد، کتابی که اعجاب این نویسنده را از شخصیت امیر المومنین (علیه السلام) نشان میدهد؛ اعجابی که آنرا را در میان نویسندگان و متفکران غیر مسلمان کم مشاهده نکرده ایم.

اما زمانی که به عنوان مثال از یک دانش آموز مسلمان و شیعه مقطع متوسطه در مورد امیر المومنین (علیه السلام) سوال می شود اطلاعات وی از چند جمله تجاوز نمی کند. آیا شایسته نیست امامی که بیشتراز 110 آیه قرآن در منزلت وی نازل شده است صفحاتی بیشتر در تاریخ را به خود اختصاص دهد؛ تا منبع الهام درس های بیشتر و مصداق حقیقی تعالیم خداوند باشد.

شیعه نیوز

برگرفته از: http://www.fetrat.com

[ ٢۱ اسفند ۱۳٩۳ ] [ ٢:٤۳ ‎ب.ظ ] [ امین پازوکی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

صفحات دیگر
امکانات وب