علم برای همه
وبلاگی در رابطه با مطالب علمی، آموزشی، کتاب، شعر و ... 
قالب وبلاگ
نويسندگان
پيوندهای روزانه

هوالکافی

 

 

به همت رئیس اداره کتابخانه‌های عمومی شهرستان پاکدشت سرکار خانم مرادی و معاونت فرهنگی اجتماعی شهرداری پاکدشت جناب آقای مولایی و اعضای اتاق فکر و هم‌اندیشی اداره کتابخانه‌های شهرستان پاکدشت، مرحله اول طرح «طعم دانایی: یک روستا، یک نویسنده» برگزار شد.

اتاق فکر و هم‌اندیشی با هدف ترویج فرهنگ کتابخوانی در میان روستاییان با امکانات کمِ کتابخانه‌ای، طرح «طعم دانایی» را به تصویب رساند. این طرح با عنوان «طعم دانایی: یک روستا، یک نویسنده» در روستای توچال برگزار می‌شود و قصد دارد نوجوانان این روستا را با آثار «هوشنگ مرادی کرمانی» آشنا کند.

طرح «طعم دانایی: یک روستا، یک نویسنده»

برای این منظور در نوبت اول از مرحله اول، روز سه‌شنبه مورخ 27 بهمن ماه 1394 با حضور سرکار خانم مرادی رئیس اداره کتابخانه‌های شهرستان پاکدشت و آقای پازوکی از اعضای اتاق فکر و هم اندیشی و فعالان حوزه کتاب، کتاب «مربای شیرین» بین دانش‎آموزان دختر کلاس‌های چهارم، پنجم و ششم ابتدایی مدرسه روستای توچال پخش گردید.

اجرای طرح «طعم دانایی: یک روستا، یک نویسنده»

اجرای طرح «طعم دانایی: یک روستا، یک نویسنده»

در نوبت دوم از این مرحله نیز قرار است کتاب بین دانش‎آموزان پسر مدرسه توچال توزیع گردد.

برای تعامل بیشتر دانش‎آموزان با اعضای اتاق فکر و استمرار ارتباط بین آن‎ها و همچنین تشویق دانش‎آموزان به مطالعه‎ی با دقت و اثر‎بخش، مسابقه‎ای هم در نظر گرفته شده است. مسابقه بدین صورت است که جمله‎ی «اگر من جای قهرمان اصلی داستان مربای شیرین بودم...» در برگه مسابقه نوشته شده است که دانش آموزان پس از خواندن کتاب باید خودشان را جای شخصیت اصلی داستان گذاشته و احساسات و اعمال و رفتار خود را بیان کنند.

نمونه‌ای از برگه مسابقه

این برگه‌ها بعد از مدت زمانی معین جمع‌آوری شده و پس از بررسی نوشته‌های دانش‌آموزان به نفرات برتر جوایزی اهدا خواهد شد.

 

لازم به ذکر است که در پشت برگه مسابقه شاهد زندگینامه «هوشنگ مرادی کرمانی» و آثار ایشان هستیم که به دانش‌آموزان برای آشنایی بیشتر با نویسنده کمک شایانی می‌کند.

پشت برگه مسابقه

قرار است در مراحل بعدی این طرح که با فواصل زمانی معین انجام می‌شود دیگر آثار هوشنگ مرادی کرمانی نیز بین دانش‌آموزان توزیع شود.

[ ٢٩ بهمن ۱۳٩٤ ] [ ٩:۳٥ ‎ق.ظ ] [ امین پازوکی ] [ نظرات () ]

هوالواسع

 

 

گزارش هشتمین جلسه اتاق فکر مورخ 15/11/1394

حاضرین:

سرکار خانم مرادی

سرکار خانم آرام والا

جناب آقای مولایی

جناب آقای پازوکی

 

در این جلسه همانند جلسه پیش به بررسی «طعم دانایی» پرداخته شد. طبق تصمیمات گرفته شده، قرار بر این شد که هر دو هفته یا هر سه هفته یک بار کتاب‌های آقای هوشنگ مرادی کرمانی بین گروه هدف در روستای توچال توزیع شود.

علاوه بر آن در آینده‌ای نزدیک شاهد حضور جناب آقای مرادی کرمانی در روستای توچال خواهیم بود. (قول حضور داده‌اند)

زمان توزیع کتاب «مربای شیرین» سه شنبه 20/11/1394 همراه با اتوبوس سیار کتابخانه «یار مهربان» در دو نوبت صبح و بعدازظهر خواهد بود. گروه هدف برای دریافت کتاب‌ها دانش‌آموزان کلاس‌های چهارم، پنجم و ششم ابتدایی دختر و پسر می‌باشد.

برای مسابقه‌ی کتاب هم تیتر «اگر من جای قهرمان اصلی داستان مربای شیرین بودم...» انتخاب شد که دانش‌آموزان باید پس از خواندن کتاب به سلیقه و نظر خود بگویند اگر جای قهرمان اصلی بودند چه می‌کردند.

[ ٢٩ بهمن ۱۳٩٤ ] [ ٩:۱۸ ‎ق.ظ ] [ امین پازوکی ] [ نظرات () ]

هوالدیان

 

روز دوشنبه 19 بهمن 1394 جلسه نقدی بود که من هم در آن شرکت داشتم. این جلسه که «چهاردهمین نشست باشگاه کتاب فرهنگسرای انقلاب اسلامی» بود با موضوع «نشست بازخوانی و نقد کتاب «زنی با کفشهای مردانه»» برگزار شد.

این برنامه رأس ساعت 17 با خواندن آیاتی از کلام الله مجید و پخش سرود جمهوری اسلامی ایران آغاز شد. سپس آقای «اصغر همت» از بازیگران سینما و تئاتر به خوانش قسمت‌هایی از کتاب پرداختند که همراه با نوای موسیقی لحظات جذابی را ایجاد کردند.

بخش اصلی برنامه با حضور مجری کارشناس، آقای «حمید باباوند» آغاز شد و ایشان پس از گفتن خیر مقدم از آقای «محمدعلی گودینی» دعوت کردند به سن تشریف ببرند. پس از صحبت‌های اولیه‌ی آقای گودینی، آقای باباوند از منتقدین برنامه آقایان «یوسف قوجق» و «علی اکبر والایی» دعوت کردند که به جمع ایشان و نویسنده اضافه شوند. برنامه با سوالات مجری محترم از نویسنده و صحبت‌های منتقدین و البته سوالات مخاطبان پیگیری شد. در آخر برنامه پس از اهدای هدایایی به نویسنده و منتقدین و امضای لوح یادبود، عکسی دسته جمعی نیز گرفته شد.

 

 

سلام دوستان

باز هم نویسنده‌ای دیگر و کتابی دیگر و جلسه نقدی دیگر.

چقدر سخت است آدم گزارش بنویسد. حداقل برای من سخت بود. (منظورم گزارش بالاست) جای همه شما دوستان خالی. در چهاردهمین نشست باشگاه کتاب فرهنگسرای انقلاب اسلامی تهران شرکت کردم و از برنامه خوب آن لذت بردم.

چهاردهمین نشست باشگاه کتاب فرهنگسرای انقلاب اسلامی

 

وقتی وارد سالن جلسه شدم بازهم با دکوری خلاقانه مواجه شدم.

نمایی از دکور جلسه

 

نمایی از دکور جلسه


همانطور که در عکس هم مشخص است، دکور با بطری‌های نوشابه و یک روبان و یک شاخه گل روی آن تزئین شده بود که نماد یا معرف «کوکتل مولوتف»، نوعی بمب دست ساز، است.

برنامه ساعت 17 با خواندن قرآن و پخش سرود ملی شروع شد. بعد از آن آقای «اصغر همت» که از بازیگران خوب کشور هستند به خواندن قسمت‌هایی از کتاب پرداختند. هنرمندی، با نواختن موسیقی به وسیله «آکاردئون» صدای گرم آقای «همت» را همراهی می‌کردند که فضای خاصی را ایجاد کرده بود.

خوانش قسمت‌هایی از کتاب توسط «اصغر همت»

 

خوانش قسمت‌هایی از کتاب توسط «اصغر همت»


پس از آن آقای «باباوند» که مجری کارشناس برنامه هستند برنامه را شروع کردند و بعد، از آقای «محمدعلی گودینی» نویسنده کتاب دعوت کردند که به جایگاه خودشان روی سن بروند. پس از صحبت‌های اولیه‌ی آقای گودینی، از منتقدین برنامه «یوسف قوجق» و «علی اکبر والایی» که از نویسندگان خوب هستند دعوت شد تا آنها هم به جایگاه خود بروند.

برنامه با صحبت‌های منتقدین و سوالات مجری و سوالات میهمانان که توسط مجری و یا توسط خود افراد پرسیده می شد و توضیحات نویسنده پیگری شد.

نقد کتاب «زنی با کفشهای مردانه» (میهمانان به ترتیب از راست به چپ: یوسف قوجق، حمید باباوند، محمدعلی گودینی، علی اکبر والایی)

 

نقد کتاب «زنی با کفشهای مردانه» (میهمانان به ترتیب از راست به چپ: یوسف قوجق، حمید باباوند، محمدعلی گودینی، علی اکبر والایی)


نکات خیلی زیاد و جالبی در رابطه با کتاب گفته شد که می‌توان از آن‌ها استفاده کرد و اگر کسی قصد دارد کتاب بنویسد می‌تواند از این نکات بهره ببرد. در این‌جا من مواردی از صحبت‌های گفته شده را می‌آورم:

آقای گودینی در ابتدای صحبت‌های خود به این نکته اشاره کردند که با استفاده از تجربه نویسندگی می‌کنند. ایشان هیچ گونه کلاس و کارگاه نویسندگی‌ای (طبق گفته خودشان) شرکت نکرده‌اند.

ایشان با استفاده از فضای کارگری که در آن حضور داشتند داستان‌های مختلف در رابطه با کارگری نوشته‌اند. (الگوگیری از فضای کاری خود که می‌تواند سرمشقی برای نویسندگان جوان باشد تا با استفاده از فضای کاری خود دست به خلق یک اثر بزنند.)

آقای «گودینی» و «ماکسیم گورکی» چند نقطه مشترک دارند. هر دو در مورد فضای کارگری کتاب نوشته‌اند. دیگر نقطه مشترک، اولین حرف نام‌خانوادگی دو نویسنده است: «گ&گ» (این تعبیر خودم است)

پس از آقای گودینی، آقای والایی شروع به صحبت کردند که گوشه‌هایی از آن‌ها بدین صورت است:

برخلاف عنوان کتاب، موضوع در رابطه با زنی در لباس کارگری نیست. «خوب بود که این عنوان را انتخاب نمی‌کردند.»

یکی از مزیت‌های داستان توصیف و شرح فضاهای کارگری است.

ادبیات می‌تواند جامعه را خوب معرفی کند و به مخاطب بشناساند. کتاب وسیله‌ای مناسب برای شناخت قبل از انقلاب، انقلاب و بعد از انقلاب است که با ما فاصله زمانی دارند.

ادبیات می‌تواند با زبانی شیرین و بیانی متفاوت، واقعیات را بیان کند.

گودینی: حضور زنی به نام زری نجاری و داشتن کفشی کارگری که برای شوهرش بوده ارتباط عنوان و داستان را برقرار می‌کند.

قوجق: عنوان کتاب مناسب است. سیامک شخصیتی است که کفش مردانه پا می‌کند ولی شخصیتی زنانه دارد.

والایی: حکومت نظامی: این بخش‌ها خیلی مهم بودند. (بخش‌هایی که در آن حکومت نظامی را شرح می‌دادند)

گفتگوها: داستان در بسیاری از بخش‌ها با گفتگو پیش می‌رود.

نویسنده‌ای که قوی هست از گفتگو‌ها استفاده می‌کند. نویسنده‌ای که قوی نیست و تجربه کافی ندارد خودش را پشت توصیف فضا‌ها قایم می‌کند.

البته در بعضی از جاهای کتاب، این گفتگوها حالت سخنرانی گرفته بودند که از نقاط ضعف بود. پیشنهاد: بهتر بود این گفتگوها کمتر می‌شدند.

شخصیت اصلی داستان خیلی مهم است. مخاطب با این شخصیت همزاد پنداری می‌کند. تعدد شخصیت‌ها در داستان به داستان لطمه می‌زند و باعث می‌شود مخاطب شخصیت اصلی را گم کند. (داستان از زیادی شخصیت رنج می‌برد)

جنبه‌های زیبایی‌شناسی اثر: سعی می‌کنیم شخصیت اصلی داستان را طوری بیان کنیم که در عرف جامعه مورد پسند باشد. نباید از اخلاقیاتی استفاده کنیم که به همزاد پنداری مخاطب اثر بگذارد.

قوجق: تیپ: کارگر، برزگر، معلم این‌ها تیپ هستند.

تیپ ما کارگری است. باید دید آقای گودینی چطور این تیپ را به شخصیت تبدیل کرده است؟ ایشان با استفاده از لقب، لحن صحبت‌ها و گرایش‌های فکری در دیالوگ‌ها شخصیت‌ها را پدید آورده‌اند.

بار اصلی داستان بر روی شخصیت‌هاست. ما صحنه‌ای را نمی‌بینیم مگر در گفتگوی شخصیت‌ها.

با پرداختن به برخوردهای دو زن، شخصیت مدیرعامل را برای ما مشخص کرده (استفاده بهینه از شخصیت‌ها و اجتناب از مستقیم‌گویی برای توصیف شخصیت‌ها) نویسنده با گپ‌و‌گفت شخصیت‌ها دنیای آدم ها را بیان می‌کند.

گودینی: آن‌هایی که اسم و فامیل دارند (در داستان) اسامی واقعی هستند با کمی تغییر؛ مثلاً فرهاد عزیزی به عزیز فرهادی تبدیل شده است.

قوجق: نویسنده با جرأت است و به یک سری خط قرمز پرداخته است. یکی از ویژگی‌های این داستان پرداختن به این مسائل است. در همین قصه شخصیت‌های سلطنت‌طلب می‌بینیم، توده‌ای می‌بینیم و ...

والایی: زبان و لحن: از نقاط قوت هست و در داستان یکدستی خود را حفظ کرده است.

 

(متاسفانه نه یادداشت کرده‌ام و نه یادم هست که سخنان زیر از کدام میهمان بزرگوار بوده است)

داستان را در خدمت وقایع و تاریخ گرفته تا اینکه وقایع را در خدمت داستان بگیرد.

در داستان اگر قهرمان داشته باشیم داستان نقاط قوتش خیلی بیشتر می‌شود. همچنین وجود ضد قهرمان.

کارخانه خودش نماد جامعه است.

در رمان شاهد تقابل اندیشه‌ها هستیم.

هر کدام از شخصیت‌ها نماینده‌ی یک اندیشه هستند و این اندیشه‌ها در تقابل با یکدیگر داستان را پیش می‌برند.

زاویه دید دانای کل است. زاویه دید دانای کل دست نویسنده را خیلی باز می‌گذارد. مثلاً نویسنده می‌تواند موضع خودش را در رابطه با شخصیت‌ها پنهان کند و مخاطب نفهمد که نویسنده با کدام طرز فکر موافق است.

یکی از نقاط ضعف کتاب این است که نویسنده جانبدارانه وقایع انقلاب را بیان می‌کند و می‌بینیم و می‌فهمیم که او موافق انقلاب است.

نویسنده موظف است که حفظ موضع و حفظ عقیده کند.

 

این‌ها نکات و سخنانی بود که من یادداشت کرده بودم. اگر بخواهم یک جمع‌بندی کلی در مورد کتاب با توجه به این نکات بگویم این است که کتاب خالی از ضعف نیست و در خود ضعف‌هایی دارد؛ اما نقاط قوت داستان به مراتب بیشتر است به گونه‌ای که می‌توان از آن نقاط ضعف چشم‌پوشی کرد. بنابراین می‌توان کتاب را به دیگران توصیه کرد که بخوانند. البته من خودم کتاب را نخوانده‌ام و با توجه به صحبت‌ها و سخنان و نکات گفته شده این برداشت را کرده‌ام.

 

در پایان مراسم آقای «حبیب اللهی» معاون آفرینش و اجرای فرهنگسرا، با اهدای هدیه از نویسنده و منتقدین تقدیر کردند. همچنین میهمانان علاوه بر امضای تابلوی یادبود، کتاب مخاطبان را هم امضاء کردند.

امضای تابلوی یادبود توسط میهمانان

امضای کتاب مخاطبان توسط نویسنده


و در آخر میهمانان و مخاطبان عکس دسته جمعی انداختند.

عکس دسته جمعی مخاطبان و میهمانان


البته من یک عکس جداگانه با آقای همت هم گرفتم.

عکس من و آقای همت

[ ٢۱ بهمن ۱۳٩٤ ] [ ٩:٢٧ ‎ق.ظ ] [ امین پازوکی ] [ نظرات () ]

هوالکریم


نام کتاب: پنج شنبه فیروزه ای

نویسنده: سارا عرفانی

مترجم: -----

ناشر: کتاب نیستان

تعداد صفحات: 373

تاریخ خواندن کتاب: 4/2/1394

راستش این داستان خیلی چیزها همراه خود دارد. اصلی‌ترین و مهم‌ترین مسئله‌ی آن پیوند معنوی با امام معصوم، که در این کتاب امام رضا علیه السلام است، می‌باشد. خیلی‌ها به زیارت امام رفته‌اند و می‌روند؛ ولی مهم این است که ما چه شناختی از امام خود داریم. آیا فقط به این خاطر به مشهد می‌رویم تا در و دیوار حرم و ضریح را زیارت کنیم؟ یا می‌رویم تا در آن مکان معنوی بیشتر امام را بشناسیم و با آن بزرگوار ارتباط برقرار کنیم؟ این کتاب می‌گوید ای کسی که به مشهد می‌روی! فقط به این خاطر نرو که ضریح را از نزدیک ببینی؛ بلکه دلت را به امام بسپار و از ته دل با ایشان ارتباط برقرار کن. سعی کن شناخت بهتری از این حجت خدا داشته باشی. بفهمی که چه وجود با عظمتی دارند و از ایشان بهره ببری.

اللهم عرفنی حجتک ...

داستان بسیار زیبا و جذاب است. از شروع آن گرفته تا باقی حوادث که در طی داستان رخ می‌دهد، همه زیبا هستند. شروع داستان با یک پیش درآمد است. پیش درآمدی که در آن یک دانشجو که با موتور خود از کلاس برمی‌گشت در پشت چراغ‌ قرمز می‌بیند که دختر گل‌فروش سر چهارراه سوار یک بی.ام.و می‌شود. پسر دنبال بی.ام.و راه می‌افتد و ... .

با شروع فصل یک وارد داستان می‌شویم. داستان از این قرار است که تمام شاگرد اول‌های تمام گروه‌های دانشجویی برای زیارت یک هفته‌ای به مشهد می‌روند. در این گروه، غزاله و سلمان قرار دارند. کسانی که همدیگر را دوست دارند ولی سه سال است که پدر و مادر غزاله دست رد بر سینه سلمان می‌زنند. آن هم به خاطر دلایلی مانند مهریه و شغل و این چیزها. در کنار این دو، شهاب دوست صمیمی سلمان و صدف، هم اتاقی غزاله و مریم که عاشقانه سلمان را دوست دارد هم هستند.

هرکدام از این افراد شخصیت خاص خود را دارند و می‌توان گفت نویسنده در داستان خود همه نوع آدمی را وارد کرده است؛‌ از سلمان که بسیار معتقد است تا صدفی که همش به فکر آرایش کردن و خوش گذراندن و البته عاشق دوست پسرش حمید است. از مریمی که هیچ دستی در ابروی پیوسته‌اش نبرده و به قول غزاله آدم را یاد زنان قدیمی می‌اندازد تا شهابی که حتی فریم عینکش هم باید با لباس و کفشش ست باشد.

به عقیده من بهترین ویژگی کتاب همین شخصیت‌ها و پرداختن به آن‌ها بود. فکر می‌کنم هر کسی می‌تواند شخصیت خود یا شخصیت دلخواه خود را در این کتاب پیدا کرده و با او ارتباط برقرار کند؛ مثلاً من خودم ابتدا فکر می‌کردم که در مورد شخصیت سلمان اغراق شده است. برای همین دنبال بهانه و دلیل می‌گشتم تا از او بدم بیاید. ولی هرچه در داستان پیش رفتم دیدم که نه انسان جالبی است. شخصیتی دارد که من خوشم می‌آید: کم حرف، نکته بین و نکته‌ سنج، معتقد و از همه مهم‌تر منطقی . دیگر شخصیت‌ها هم هر کدام ویژگی خاص خود را دارند.

قسمتی از کتاب که نقطه عطف آن محسوب می‌شود آخر کتاب و آخرین کلمه آن است: «آغاز». معمولاً در آخر کتاب می‌نویسند پایان نه آغاز؛ ولی این پایان، آغازی دوباره است. آغاز خیلی چیزها می‌تواند باشد. آغاز پایانی که خواننده هرچه خود دوست دارد برای شخصیت‌ها در نظر بگیرد، آغاز زندگی دوباره غزاله، آغاز درک مقام امام، آغاز برای ایجاد معجزه در وجود خودمان و آغاز ... .

واقعاً کتاب خیلی حرف‌ها برای گفتن دارد. مثلاً در رابطه با ازدواج جوان‌ها یا سخت‌گیری‌ها و سنگ‌اندازی‌های خانواده‌ها برای ازدواجشان، روابط دختر و پسر، قضاوت نکردن در مورد دیگران، درک مفهوم و معنی زیارت، درک مفهوم و معنی ادعیه و زیاراتی که می‌خوانیم،  توجه به گفته‌ها و اعمال و رفتارمان، توجه به همنوع و دیگران و خیلی چیزهای دیگر.

به نظرم این کتاب با باقی داستان‌ها و رمان‌ها خیلی فرق دارد. این کتاب خیلی چیزها به آدم یاد می‌دهد. به شرطی که به آن‌ها توجه شود و منطقی برخورد کنیم.

من خودم بیشتر سعی کردم از بعد معنوی داستان بهره ببرم. این که غزاله حتی یک بار هم کامل زیارت جامعه را نخوانده ولی وقتی شرح آن را می‌خواند متوجه چه چیزهای گرانبهایی می‌شود برایم جالب بود. دقیقاً همان کاری که من این روزها آن را شروع کردم. یعنی دو سه روز قبل از تهیه این کتاب. من در حال خواندن شرح زیارت آل یاسین هستم و دقیقاً می‌دانم که غزاله چه حسی دارد. این که آدم یک دعایی را سرسری بخواند و هیچ چیزی متوجه نشود واقعاً‌ حرکت مسخره‌ای است. وقتی کتاب شرح زیارت آل یاسین را می‌خوانم، می‌بینم که هر کدام از کلماتی که در این زیارت آمده دارای چه دریای عمیقی از معنی و مفهوم است که هیچ معنی‌ای در زیر زیارت نمی‌تواند حق آن را ادا کند.

خیلی حرف‌ها می‌شود در رابطه با کتاب زد؛ ولی بهتر است خود کتاب خوانده شود تا از زیبایی‌های آن کمال استفاده را ببریم.

[ ٩ بهمن ۱۳٩٤ ] [ ۱٠:۱۸ ‎ق.ظ ] [ امین پازوکی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By SibTheme :.

درباره وبلاگ

صفحات دیگر
امکانات وب